Hai moitísimos anos, cando aínda non existían os coches, os móbiles nin a electricidade, vivían en Galicia uns pobos chamados celtas. Os celtas eran persoas que vivían en pequenas aldeas, cultivaban a terra, coidaban dos animais e coñecían moitas historias sobre a natureza. Cando chegaba o outono e os días comezaban a ser máis curtos, os celtas celebraban unha festa moi especial: o Samaín. Esta festa anunciaba o final das colleitas e a chegada do inverno. Os celtas crían que, durante aquela noite tan especial, o mundo dos vivos e o dos espíritos estaban máis preto ca nunca. Por iso, acendían fogueiras para iluminar a escuridade e afastar os malos espíritos. Co paso do tempo, en Galicia xurdiron moitas historias sobre meigas, pantasmas, ánimas e seres misteriosos que aparecían nas noites de outono. Unha das tradicións máis coñecidas era baleirar cabazas, facerlles ollos e bocas terroríficas e colocar unha luz no seu ...